Σαν να μην έχουμε διδαχθεί τίποτε από την ταραγμένη πολιτική μας ιστορία, η αποτρόπαιη δολοφονία του Παύλου Φύσσα κατάφερε να διχάσει την Αριστερά και την καλλιτεχνική κοινότητα, με αποτέλεσμα να αποξενώνεται η κοινωνία και να ωφελείται ο χώρος της Χρυσής Αυγής, που όπλισε το χέρι του δολοφόνου.

Η δολοφονία εκτόξευσε εν μια νυκτί, με την δύναμη του Διαδικτύου, τον καλλιτέχνη και ακτιβιστή στο πάνθεον των παγκόσμιων συμβόλων και των αγωνιστών για τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Οι νέοι στην Ελλάδα και σ’ όλον τον κόσμο απέκτησαν έναν ήρωα της γενιάς τους, που εκφραζόταν με τους δικούς τους κώδικες. Ταυτόχρονα, όμως γεννήθηκε κι ένας διχασμός, σε σχέση με την διαχείριση της ηθικής του κληρονομιάς και της δημόσιας εικόνας του.

Η οικογένεια και οι στενοί του προσωπικοί ή καλλιτεχνικοί φίλοι διακήρυξαν από την πρώτη στιγμή την αντίθεσή τους σε βίαιες, ανεξέλεγκτες, αντιδράσεις. Χωρίς να αποσιωπήσουν την φασιστική ιδεολογία και την κομματική ταυτότητα των φυσικών και ηθικών αυτουργών, αποθάρρυναν την αυτοδικία, που ειδικά τις πρώτες φορτισμένες ώρες θα μπορούσε να έχει οδηγήσει σε αιματοχυσία στους δρόμους της Αθήνας.

Ένα χρόνο μετά και με αφορμή τις εκδηλώσεις για την πρώτη επέτειο της δολοφονίας, βγήκαν στην επιφάνεια με τον πιο έντονο τρόπο οι εσωτερικές διαφωνίες καλλιτεχνικών και πολιτικών χώρων για το πώς θα έπρεπε να τιμηθεί η μνήμη του Παύλου Φύσσα. Η Ομάδα ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, που με συγκεκριμένες ανθρωπιστικές δράσεις συνεχίζει το τελευταίο δωδεκάμηνο το έργο του και τον ακτιβισμό του, έμειναν σταθεροί στην καταγγελία των δολοφόνων και στην θεσμική τιμωρία τους Στο πλαίσιο αυτό, υιοθέτησαν και το σύνθημα «Μορφώστε τους Ναζί», καλώντας σε μιαν αντιμετώπιση του φασισμού μέσα από την παιδεία, την καλλιέργεια, την συζήτηση και την δημοκρατική διαπαιδαγώγηση των πολιτών.



Με την στάση αυτή διαφώνησαν άτομα και συλλογικότητες, που ήθελαν μιαν αντίδραση πιο δυναμική και επιθετική ή και βίαιη. Κάποιοι επικαλέσθηκαν στίχους του ίδιου του Παύλου Φύσσα, για να δείξουν ότι κι ο ίδιος θα επέλεγε βίαιη στάση. Το τελευταίο αυτό έχω λόγους να το αμφισβητώ. Το HipHop χαρακτηρίζεται διεθνώς από αιχμηρούς και συχνά εμπρηστικούς στίχους, που αν εκλαμβάνονταν κυριολεκτικά, θα σφάζονταν όλοι οι οπαδοί του στους δρόμους. Απλώς, όπως συμβαίνει συνήθως με όλα τα τραγούδια των καταπιεσμένων σ’ όλον τον πλανήτη, οι στίχοι είναι μεταφορικοί και δημιουργούν το κλίμα, μέσα στο οποίο διαμορφώνεται μια συγκεκριμένη κοινωνικοπολιτική συνείδηση. Και, σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες, ο ίδιος ο Παύλος Φύσσας στην καθημερινή του ζωή προωθούσε τον ανθρωπισμό και τον διάλογο - και διάλογο έλπιζε και προσπαθούσε να κάνει, όταν χτυπήθηκε άνανδρα!

Το ζήτημα, όμως, της αποτελεσματικής αντιμετώπισης του φασισμού σε μια κοινωνία σε βαθειά κρίση είναι υπαρκτό και χειροπιαστό. Την ώρα που η Κομματική του έκφραση στην Ελλάδα θεριεύει, παρά τα εγκλήματα, που βαρύνουν την Χρυσή Αυγή, όλοι εμείς πρέπει να σοβαρευτούμε και να δράσουμε σε πολλά επίπεδα ως οργανωμένη πολιτεία, ως Φορείς και ως άτομα. Η ενημέρωση και η διαπαιδαγώγηση είναι ένα πρώτο σκαλί, πριν καταφύγει κανείς σε άλλα μέσα και ποινές. Οι πολιτικές διαφωνίες και οι αντιθέσεις με τις απόψεις αυτές είναι θεμιτές, στον βαθμό που εκφράζονται με επιχειρήματα και τεκμηρίωση, χωρίς προσωπικές ύβρεις ή προσβολές και, βέβαια, χωρίς βανδαλισμούς. Τα θλιβερά γεγονότα των διαδικτυακών ύβρεων σε real time και της καταστροφής μηχανημάτων από «αντιφρονούντες» αγνώστου προελεύσεως, στο τέλος της συναυλίας για τον Παύλο Φύσσα στο Σύνταγμα, το βράδυ της 19/9/2014, δεν περιποιούν τιμή σε καμμιά συλλογικότητα, που θέλει να διευρύνει το ακροατήριό της και να μεταδώσει τον πολιτικό της πολιτισμό. Ούτε τιμούν το Ελληνικό HipHop, που πασχίζει για κοινωνική διείσδυση και αναγνώριση υπό αντίξοες συνθήκες.

Δεν ξέρω αν υπάρχουν οι συνθήκες για να γίνει μια ειλικρινής, ψύχραιμη και δημιουργική συζήτηση γύρω από την πιο σωστή και αποτελεσματική αντιμετώπιση του φασισμού, με βάση την κοινωνιολογία, την πολιτική επιστήμη και την διεθνή εμπειρία κι όχι το θυμικό του καθενός. Αν δεν υπάρχουν, όμως, πρέπει να δημιουργηθούν το συντομότερο και να γίνει αυτή η συζήτηση, πριν σφαχτούμε όλοι αναμεταξύ μας, χωρίς κανένας φασίστας να βάλει το χέρι του αυτή την φορά!

Φεγγαράκι μου λαμπρό φέγγε μου να περπατώ, κι αν δεν φέξεις χέστηκα έχω και φακό...
© Copyright 2007–2019 bouriblog.com. All Rights Reserved. V 4.0.3